'The weak can never forgive. Forgiveness is the attribute of the strong'. (Mahatma Ghandi)

'Hatred does not cease by hatred, but only by love'.

Deeyvid en ik beschouwen onszelf als tolerante mensen. We proberen altijd het goede in iedereen te zien en willen zo van de wereld een betere plaats maken. Maar soms zijn er dagen dat we het ook niet altijd even goed zien zitten. Gisteren was zo'n dag.

Sinds kort is vlak naast de (bijna) ontluikende kiemen van ons ecohuisje een gruwelijk gedrocht opgedoken. Het gaat om, zo blijkt, om het bouwproject van meneer Didier van Z., een lokale kapitalist die er niks beter op gevonden heeft dan een protserige 'herenvilla' neer te poten in onze eens zo idyllische buurt. Natuurlijk geloven wij dat de wereld van iedereen is en gunnen we meneer Didier van Z. zijn materialistische pleziertjes. Maar respect voor de eigenheid van anderen is ook belangrijk, en dat is iets waar het meneer van Z. duidelijk aan ontbreekt.

Ons tentje, in betere tijden

Vanuit het tentje waar Deeyvid en ik onze dagen en nachten doorbrengen horen we dag in dag uit het gedonder van de betonmolens en de oorverdovende radio van de arbeiders (ons respect voor de Poolse muziekcultuur is groot, maar te veel is te veel). Ook heeft meneer van Z. zich blijkbaar een nieuwe auto (of zou ik zeggen: tank) aangeschaft, waarmee hij graag tegen onbetamelijke snelheden door onze woonwijken scheurt.  Ik moet jullie niet vertellen welke geluidsoverlast ook dit veroorzaakt, om nog maar te zwijgen van de milieuvervuiling! 

'Mooie' foto van de blog van meneer Didier van Z.,
die duidelijk maakt voor soort persoon hij is.

Gisteren ging meneer van Z. evenwel pas echt over de schreef. Tijdens een van zijn waanzinnige straatraces, knalde de wegpiraat met zijn metalen monster pardoes onze sfeerkaarsen omver! Tot overmaat van ramp stonden deze opgesteld naast onze acht balen tarwestro, die dan ook onmiddellijk vuur vatten. Na de nodige paniek slaagden Deeyvid en ik erin het vuur te blussen met de tent (die nu dus ook helemaal naar de vaantjes is), maar het kwaad was al geschied: Project Ecohuisje kan helemaal van nul beginnen.


Mijn Deeyvid blijft er gelukkig, zoals altijd, laconiek over. 'The circle of life goes on!', zegt hij, terwijl hij met de glimlach weer richting Sint-Truiden trekt. Ik heb het toch echt wel getroffen met mijn schat! :)

Het boeddhistische symbool voor liefde